Neron w czystym złocie

replika aureusa jednego z najokrutniejszych władców Rzymu w historii!

Aureus Nerona

Aureus Nerona

Twoja ocena będzie pierwsza!

0
  • czyste złoto 999,9/1000
  • wierne odzwzorowanie oryginału sprzed 2000 lat
  • nowoczesna technika mennicza
  • Rodzaj: Pojedynczy produkt
  • Ilość: Wyprzedany!
Powiadom mnie, gdy będzie dostępny.

Neron w 24-karatowym złocie

Neron przeszedł do historii jako jeden z najokrutniejszych cesarzy Rzymu. Mają Państwo niebywałą okazję zdobyć jedną z ostatnich sztuk replik aureusa, sygnowanego przez następcę Klaudiusza. Monetę wybito z czystego złota i zamknięto w szczelnej kapsule kolekcjonerskiej. Dzięki niewielkiej średnicy, moneta z czystego złota jest w zasięgu ręki każdego kolekcjonera oraz pasjonata historii.

Na awersie monety o nominale 1 dolar przedstawiono stylizowane podwodne życie oceanu. Na rewersie znajduje się natomiast portret Nerona w wieńcu laurowym.


Powiadom mnie, gdy będzie dostępny.
Specyfikacja
Metal:
złoto 999,9/1000
Jakość:
najwyższa mennicza
Waga:
0,5 g
Średnica:
11,8 mm
Kraj emisji:
Palau
Nominał:
1 dolar
Rok emisji:
2010

Lucjusz Domicjusz Ahenobarbus, później znany jako Neron, narodził się w Ancjum 15 grudnia 37 r. Jego matka Agryppina Młodsza była siostrą cesarza Kaliguli, a następnie czwartą żoną cesarza Klaudiusza. Pradziadkiem Agryppiny był założyciel panującej dynastii, cesarz Oktawian August. Klaudiusz pochodził natomiast z pobocznej linii rodziny. Ze względu na bezpieczeństwo sukcesji uległ on namowom Agryppiny i uczynił swym spadkobiercą jej syna z poprzedniego małżeństwa, nie zaś własnego potomka Brytanika.

Po objęciu władzy przez Nerona, matka młodego cesarza próbowała sterować jego polityką. Jej oblicze pojawiało się nawet na monetach obok wizerunku syna. Przeciwwagę dla wpływów Agryppiny stanowili cesarscy doradcy Sekstus Afraniusz Burrus oraz Seneka Młodszy. Buntowniczy Neron dążył do uwolnienia się od wszelkich nacisków, doprowadzając w 59 r. do śmierci Agryppiny. Pomimo tych konfliktów pierwsze lata jego panowania upłynęły w spokoju. Zmianę przyniósł Wielki Pożar Rzymu z 64 r., o którego wybuch pogłoska obwiniała właśnie Nerona. Cesarz, aby odsunąć od siebie podejrzenia, oskarżył o podpalenie chrześcijan, a następnie zainicjował prześladowania wyznawców tej religii.

Pod pretekstem odbudowy zniszczonego miasta zagarnął zaś spore połacie ziemi, na których powstał później jego wspaniały pałac Domus Aurea – „Złoty Dom”. Narastający chaos sprzyjał intrygom. Po ujawnieniu republikańskiego spisku Gajusza Kalpurniusza Pizona cesarz przystąpił do eliminacji przeciwników politycznych. Śmierć ponieśli liczni dostojnicy, wśród nich Seneka Młodszy.
W 68 r. namiestnicy prowincji w Galii i Hiszpanii zbuntowali się przeciw zaostrzonej polityce podatkowej.

Wskutek poparcia rewolty przez gwardię pretoriańską Neron opuścił Rzym, a gdy dotarła do niego (nieprawdziwa) wieść o dołączeniu do niej także Senatu, popełnił samobójstwo. Po jego śmierci Rzym pogrążył się w wojnie domowej, a dynastia julijsko-klaudyjska nie wróciła do władzy.